Rabîa Onver-Dîlan Babat

 

COLEMÊRG - Di demekê ku Şaredariya Geverê ji bo avakirina "bajarê jinan" dixebite, jinan ji şaredariyê xwestin ku gavên ji bo îstihdamkirinê, vekirina stargehên jinan, berfirehkirina tora kreşan, afirandina qadên civakî û piştgiriya ji bo perwerdehiya bi zimanê dayikê bavêje.

 

Di demeke ku Şaredariya navçeya Geverê ya Colemêrgê amadekariyên  ava kirina"bajarê jinan" dike, jinan jî daxwzên xwe anîn ziman. Bi daxwaza zêdekirina istihdama jinan, vekirina kreşan, avakirina stargeh û qadên civakî yên jinan, dabînkirina perwerdehiya bi zimanê dayikê û pêkanîna projeyên ku keda jinan bihêz dikin kirin. Jinan gotin  “Ji bo ‘bajarê jinan’ bê avakirin divê xizmetên ku rasterast bandorê li jiyana jinan dikin, werin kirin.”

 

Jinên geverê ji bo ‘Bajarê jinan’ daxwazên xwe anîn ziman.

 

Berjîn Mîhçî: "Ez dixwazim derfetên kar ji bo jinan werin peyda kirin. Divê atolyeyên tekstîlê an jî cihên din ên kar ên ku ew dikarin lê bixebitin werin vekirin. Divê navendên lênêrîna rojane, dibistanên bi zimanê Kurdî û tesîsên ku dersên Kurdî didin ji bo zarokan werin avakirin. Zarok nikarin bi zimanê xwe biaxivin. Divê stargehên jinan werin avakirin. Gelek jin li hember tundûtûjî, tacîz û tecawizê bêdeng dimînin ji ber ku ditirsin. Ger stargehên jinan hebûna, dê jin cihekî ji bo penaberiyê hebûya."

 

Miyaser Daglar: "Divê ji bo jinan cihên kar werin vekirin. Divê tesîsên ku jin dikarin kar bibînin werin avakirin. Divê sera, an jî cihên ku jin dikarin xwarinê çêkin û zanînên xwe pêşve bibin, ji bo wan werin vekirin."

 

Emîne Kaçan: "Divê ew mafên jinan biparêzin. Em kargeh dixwazin. Em dixwazin li gundên me park û ji bo zarokên me dibistan bên çêkirin. Divê ji bo zarokên me tesîsên werzîşê bên çêkirin; ew nikarin futbolê jî bilîzin ji ber ku qad tune ne. Em fêm dikin ku şaredarî bi astengiyan re rû bi rû ye, lê divê ew mafên jinan biparêzin û ji bo jinan derfetan biafirînin."

 

Elîf Beşer: "Divê derfetên kar bên peyda kirin û mafên jinan bên pêşîn kirin. Divê mafê perwerdehiyê ji bo zarokên me hebe. Wek jin, em dixwazin bixebitin û debara xwe bikin. Divê derfetên kar ji bo jinan bên peyda kirin. Hin ji ciwanên me perwerdehiya xwe temam dikin lê nikarin randevûyan misoger bikin, ji ber vê yekê ew diçin bajarên din da ku bixebitin. Li gundên me park tune ne. Ger em derkevin derve rûnin, mirov hêrs dibin û dipirsin, 'Hûn çima derdikevin?' Ji ber vê yekê mafên jinan girîng in."

 

Evîn Çoğaç: "Divê xwarinên me yên herêmî û cilên gelêrî bêtir werin berçavgirtin. Divê kargeh werin vekirin, bazar werin organîzekirin û derfet ji jinan re were dayîn ku hunerên xwe yên destan nîşan bidin. Em dixwazin xwe bi çanda xwe ya jinan bidin nasîn."

 

Emîne Çogan: "Divê şaredarî ji bo jinan derfetên kar peyda bike. Divê kursiyên ku li ser rêyan hatine danîn werin rakirin; em jin ji ber wan nikarin bimeşin. Ez heşt sal in wekî xwarinpêj dixebitim. Ger li şaredariyê tesîs hebûya, em ê li wir bixebitiyana. Mirov bajêr diterikînin. Ger derfetên kar hebûna, kes neçar nedima ku derkeve."

 

Emîne Ozmen: "Divê ji bo jinan cih werin vekirin. Divê tesîsên werzîşê yên tenê ji bo jinan û parkên ku ew dikarin bi rehetî lê rûnin werin vekirin. Divê dibistanên bi zimanê Kurdî werin vekirin."

 

Sevil Kina: "Bi şertê ku budçeya rast were veqetandin, hêviyên me ji şaredariyê gelekin. Bi taybetî, em daxwaza perwerdehiya bi zimanê dayikê dikin. Ji bo zarokan dikarin navendên lênêrîna rojane werin avakirin û ji bo jinan çalakiyên civakî werin organîzekirin. Divê navendên piştgiriya psîkolojîk werin vekirin. Ji bo jinan, tenê meşa li kolanan jî zahmet bûye bûye; li her derê qehwexane heye û peyarê  bi kursiyan tijî ne. Bazirganên ku ji herêmên sînor tên, li ser rêyan stantên xwe datînin. Sazî hene ku jin dikarin li wan pişeyê xwe pêşve bibin; cih û derfetên kar ên guncav ji bo jinan dikarin werin peyda kirin."